لوسی فضاپیمای رباتیک ناسا ؛ چرا آزمایش سیارک جدید – زومیت را آغاز کنیم


ناسا امروز شنبه ساعت 13:04 به وقت ایران ، تحقیقات جدید در مورد موشک اطلس 5 برای گروهی از سیارک ها و مدار. سیاره مشتری اندازه گرفتن. این سیارک ها سیارک های تروا نامیده می شوند و یک منطقه سیارک بدون توضیح در آسمان هستند. ناسا یک باستان شناس روباتیک به نام لوسی است که سعی خواهد کرد به سوالات مهمی در مورد منشا منظومه شمسی ، چگونگی ورود سیارات به چرخه فعلی خود و چگونگی پیدایش حیات در زمین پاسخ دهد.

نیویورک تایمز گزارش می دهد ، بیل نلسونرئیس ناسا در مورد پیام جدید گفت: “ما هنوز در حال مطالعه سیارک ها نیستیم.” با تکمیل این پروژه ، ما می توانیم خود و پیشرفتی را که در ایجاد یک سیستم فضایی داریم ، بهتر درک کنیم. “

لوسی پس از شش سال سفر فضایی تا سال 2033 بر فراز هفت سیارک تروا در مدار خود پرواز می کند و به دور خورشید به دور خود می چرخد ​​به طوری که برخی از گرافیک ها شبیه شماره گیری سریع فرمول یک است.

این هواپیما جغرافیا ، ترکیب شیمیایی ، چگالی و ترکیب تروجان ها را مورد مطالعه قرار می دهد. این سیارک ها اجسام کوچکی هستند که در مدارهای دور مشتری به دور خورشید به دام افتاده و آن را در مقابل یا پشت یک سیاره بزرگ قرار می دهند.

کتی اولکینلوسی ، محقق ارشد این پروژه می گوید: “رفتن به آنجا برای اولین بار همیشه سرگرم کننده است.” هر بار که این کار را انجام می دهیم ، بیشتر درباره منظومه شمسی و فضایی که در آن زندگی می کنیم می آموزیم. “

برای مشاهده تصویر بزرگتر کلیک کنید.

بشر چندین سنگ مختلف در منظومه شمسی را کاوش کرده است. پیام نیر با سیارک اروس در سیارک داخلی می رسد. این مبلغ توسط سرس و وستا ، دو شیء بزرگ بین مریخ و مشتری احاطه شده بود. پیام رسان ها هایابوسا ژاپن Na راکس رکس ناسا آنها نزدیک به یک سیارک نزدیک به زمین ، و همچنین اطلاعاتی در مورد New Horizons و Aracot (آلتیما تولی) ، کمربند کوئیپر دور از منظومه نجومی ، برخورد کردند. زوترهبه

اما تروجان های نزدیک مشتری هیچ تحقیقی انجام نداده اند. دانشمندان دهها هزار جنایت از این دست را شناسایی کرده اند. هنگامی که اولین سیارک ها بیش از یک قرن پیش کشف شدند ، ستاره شناسان از نام قهرمانان هومر ایلیاد استفاده کردند. نتیجه یک توصیف کلی از جنگ تروا است.

نام کار لوسی از اسکلت 3.2 میلیون ساله یک گونه انسانی در سال 1974 کشف شده است. فسیل اسرار تکامل انسان را فاش می کند و اعضای ناسا امیدوارند Lucy Robotics اسرار تکامل فضا را کشف کند. مسیر. تام استاتلردانشمند برنامه لوسی ناسا این پروژه را “باستان شناسی جهان” توصیف کرد و آن را با مطالعه اهرام مصر مقایسه کرد.

تاتلر گفت: “اگر می خواهید نحوه ساخت هرم را بدانید ، می توانید بروید و آنها را از بیرون ببینید.” از هر زاویه ای می توانید بر روی آنها صعود کنید. با این حال ، انجام این کار با نحوه ساخت آنها کاملاً قابل قبول نخواهد بود. اما اگر یک منطقه متروکه را در نزدیک هرم پیدا کرده و حفاری کنید ، ابزارهای ساخته شده از آن ، بقایای دیگر ، قطعات و انواع شکسته اما استفاده نشده را خواهید دید ، سپس با ساختن هرم و نحوه ساخت آن آشنا خواهید شد. »تاتلر افزود:” این همان کاری است که ما با سیارک ها انجام می دهیم. ” “ما در حال بررسی بقایای محل ساخت و ساز هستیم.”

سیارک های تروا اسکن لوسی را هدف قرار می دهند

برای مشاهده این تصویر بزرگتر کلیک کنید.

سازماندهی کار لوسی مهم است. سی سال پیش ، دانشمندان قصد داشتند سیاره ای منظم تر از امروز ایجاد کنند. ستاره های قرار داده شده بین دیسک ها توسط سازندگان چرخانده می شوند. به تدریج ، عناصر ترکیبی هشت سیاره (و همچنین پلوتون) را در مدارهای ساده تولید کردند.

مانا لویسون هال، ستاره شناسان و ستاره شناسان دیگر که سعی کرده اند ساختار جهان را در مشکلات مکرر فرو ببرند: شکل گیری اورانوس و نپتون در مدار آنها اکنون غیرممکن است. برای توضیح ماهیت این جهان ها ، معروف به قهرمانان یخ ، دکتر لوئیسون ، سرپرست فعلی تحقیقات Mission Lucy و همکارانش. مدل خوبیه (برگرفته از یک شهر فرانسوی) از ابتدای منظومه شمسی.

ماموریت لوسی تحقیقات ارشد لوسی

هال لویسون ، نفر دوم از سمت راست ، تحلیلگر ارشد ماموریت لوسی در سال 2018.

نیس اظهار می دارد که سیاره های بزرگتر از مدارهای فعلی خود به خورشید نزدیکتر هستند و مدارها به طور فزاینده ای در وسط قرار دارند. زحل جوانان تردیدی ندارند و خود را با جهان سازگار می کنند. در این فرایند ، با حرکت سیاره های غول پیکر ، اورانوس و نپتون فوران می کنند و اجسام کوچک را به فضا می شکنند. برخی دنباله دارها و سیارک ها به فضای بیرونی کهکشان ما پرتاب شدند ، اجسام دیگر هنگام خروج از سیاره ما به راه شیری سقوط کردند.

گروه کوچکی از سیارک ها در دو سیاره دائمی لاگرانژی مشتری گرفتار شده اند. این عناصر یک منطقه فضایی هستند که از نظر گرانش و سیاست در جهان و خورشید بی طرف هستند. این مکانها اغلب در مدار مشتری هستند. اجسام اینجا سیارک های تروا هستند.

امروزه ، مدل نیس ایده اصلی برای توضیح چگونگی تبدیل گرد و غبار و گاز به سیاره ای سیاره ای است که حدود 4.6 میلیارد سال پیش به دور خورشید می گردند. علاوه بر این ، مشاهدات تلسکوپی سایر سیارات منجر به اکتشافات علمی گسترده ای در مورد چگونگی به وجود آمدن سیستم های نجومی ، از جمله سیاره ما می شود. سیاره ای بزرگ که کمتر از فاصله بین عطارد و خورشید احاطه شده است و توسط ستاره های دور احاطه شده است.

دکتر لویسون معتقد است که دیدگاه های جامعه علمی جهان در مورد ساختار کره زمین خارج از محدوده آن است. بهترین راه برای آگاهی از تغییرات در سبک نیس ، توضیح منشا تروجان ها است. او گفت: “یک چیز شگفت انگیز در مورد تروجان ها این است که آنها از نظر جسمی بسیار متفاوت هستند.” اما فضای بسیار کمی دارند. “این تنوع در این منطقه کوچک به ما نکته مهمی در مورد توسعه اولیه منظومه شمسی می گوید.”

برای درک اسرار پنهان در مدارهای تروجان ، دکتر لویسون مجبور شد ناسا را ​​برای مطالعه یک فضاپیما بسازد. نتیجه لوسی شد. این فضاپیما توسط برنامه اکتشاف ناسا در سال 2014 تعیین شده است و دانشمندان برای فضای کوچک مورد نیاز رقابت می کنند.

مطالعه تصاویر دوربین بخش مهمی از پروژه علمی تیم لوسی خواهد بود. با شمارش تعداد حفره های موجود در هر سیارک ، سن پوسته زمین آشکار می شود. (مناطق توسعه یافته بیشتر تحت تأثیر سنسورها قرار می گیرند ، بنابراین سوراخ های بیشتری وجود دارد.) دانشمندان همچنین تصاویر برگشتی را برای مطالعه توزیع رنگ روی سیارک ها برای تعیین استفاده از سنگ بررسی خواهند کرد. آنها با کمک اندازه گیری های نور می توانند ترکیب و ترکیب سیارک ها را تعیین کنند. دانشمندان همچنین از طیف سنجی مادون قرمز برای اندازه گیری مواد معدنی ، یخ و مولکول های آلی استفاده خواهند کرد.

ناسا عاشق یافتن گیاهان و سیارک های باستانی است. زیرا آنها باید مواد شیمیایی لازم برای زندگی را در یک میلیارد سال گذشته وارد کرده باشند.

راست: عکس مشتری. سمت چپ: تلسکوپ فضایی هابل برای سیارک های Usteitus 3548 در کویته ، نماد ماه آن دارای یک دایره سبز است. این سیارک یکی از مواردی است که لوسی با آن روبرو می شود.

اگرچه تروجان و مشتری یک مدار دارند ، لوسی هرگز با جهان ملاقات نمی کند. قبل از اینکه هواپیما ساخته شود ، نسبت به زمانی که به تروجان رفت ، به مشتری نزدیکتر بود.

لوسی در طول 12 سال فعالیت خود از دو پنل خورشیدی تغذیه خواهد کرد. میله ها هنگام پرتاب شدن محکم می شوند و به آرامی مانند موجودات پرنده به بیرون باز می شوند. یک هواپیما ، مانند هواپیمای لوسی ، فاصله زیادی با شاتل فضایی دارد. لوسی از حداکثر سرعت 9.6 کیلومتر در ساعت استفاده خواهد کرد.

با چرخش به دور خورشید ، فضاپیما از نیروی گرانشی زمین برای دریافت محرک رایگان خود برای رسیدن به اطراف مشتری در نقطه ای به نام لاگرانژ 4 استفاده می کند. نیروی گرانشی لوسی را به دور خورشید و سطح زمین می چرخاند. گرانش زمین هواپیما را دوباره این بار در نقطه 5 لاگرانژی رها می کند و با وارونه کردن این روند دوباره آن را باز می گیرد. مسیر لوسی موقعیت سیاره را با کمک گرانش هدایت می کند. این بدان معناست که اگر هیچ چیز هواپیما را متوقف نکند ، سیستم حمل و نقل صدها هزار سال ، شاید حتی میلیون ها سال ادامه خواهد داشت.

لوسی با هر تروجان در ارتفاع 965 کیلومتری یا کمتر برخورد می کند. بسته به وضعیت پزشکی لوسی ، ناسا ممکن است پس از آخرین پرواز بر روی سیارک ها و اجسام دیگر تمرکز کند. “ما داده ها را با گذر از تمام سیارک تروجان جمع آوری می کنیم.” اولکین گفت. برنامه علمی لوسی بر روی یک پلت فرم تلفن همراه متصل به آسمان قرار می گیرد. “اپراتورهای دوربین که تصاویر و رایانه ها را به هواپیماها می رسانند ، علیرغم موقعیت و قصد لوسی ، برنامه های علمی را قفل می کنند.”

این کاوشگر در سال 2025 به هدف اصلی خود می رسد. این یک سیارک بین مریخ و مشتری است ، که توسط محقق فسیلی دونالد لوسی دونالد جانسون 52246 نامگذاری شده است. این سیارک در سازمان خود به عنوان یک فضاپیمای تجربی برای اطلاعات یک تروجان نیست. طی یک کمپین تحقیقاتی ، دانشمندان دریافتند که دونالد جانسون تنها صد میلیون سال سن داشت و یکی از بزرگترین در جهان بود. بنابراین کاوش یک هدف ارزشمند است.

دو سال بعد ، این هواپیما بر فراز اولین سیارک تروا ، اورابیتز 3548 ، در کویته ، قمر کوچکتر خود پرواز می کند. اورابیت ها زمانی بخشی از یک سیارک دیگر در حال ناپدید شدن بودند. چنین مکانی می تواند موقعیت ماه را نیز توضیح دهد. هدف دوم که Polymel 15094 نامیده می شود ، شیء کوچکتر غیر قمری لوسی است. دانشمندان زمین چگالی و ارتفاع سیارک ها را با دقت بررسی خواهند کرد. به طور کلی ، اجسام نزدیک به خورشید سنگین تر از اجسام دور هستند.

شرکت ساختمانی پروسی لوسی

فضانوردان Astrotek در تیتوسویل فلوریدا در حال آماده سازی لوسی برای کار 12 ساله خود هستند.

این هواپیما از کنار Liukus 11351 عبور می کند. این یک پرواز “آهسته” است که حدود 400 ساعت در روز طول می کشد. طراحی اینجا مورد توجه خاصی است. آخرین سیارک در دایره مداری لوسی Eros 21900 است. دانشمندان به تفاوت این سطح سیارک با سطح اورابیتوس علاقه مند هستند.

در سال 2028 ، لوسی سفر خود را از یک طرف آسمان به طرف دیگر آغاز می کند تا با تیم تروا در طرف دیگر ملاقات کند. پس از عبور از زمین و افزایش سرعت ، هواپیما در سال 2033 با پاتروکلوس و مانوئتیوس ، دو سیارک که در مرکز مرکز جرم گردش می کنند ، پرواز می کند. این دو سیارک از شناخته شده ترین تروجان ها هستند و دانشمندان کنجکاو هستند که آیا فعل و انفعالات آنها نشان می دهد که آنها از فضا آمده اند.

پس از آخرین جلسه ، ناسا می تواند اطلاعات را برای مطالعه کمی گسترش دهد. اما حتی اگر این هدف تا دهه 2030 به پایان برسد ، پرواز متوقف نمی شود. لوسی همچنان به دور سیاره مشتری لاگرانژ می چرخد ​​و به دور زمین می چرخد ​​و این مدار را برعکس می کند. به همین ترتیب ، ناسا “کپسول زمانی” لوسی را آماده کرده است که شامل موسیقی ، گفتار و موسیقی است. آژانس فضایی امیدوار است که ستاره شناسان آینده بتوانند فضاپیما را برگردانند و فرزندان ما را در قرن بیست و یکم زودتر به زندگی جهانی بیاورند.

اخبار مرتبط:

اگر داده های لوسی نشان دهد که تروجان ها در مکان های مختلف و دور از خورشید مستقر شده و سپس به مدارهای فعلی خود فرستاده می شوند ، شواهد برای برند نیس یک تقویت بزرگ خواهد بود.

از سوی دیگر ، پس از اتمام پروژه لوسی و بازیابی همه داده ها ، ممکن است یک عکس غیرمنتظره از نحوه شروع سیستم نجومی فاش شود. به گفته مدیر اطلاعات ، این شگفتی چیز خوبی خواهد بود. دکتر امید می گوید: “امیدوارم به نحوه راه اندازی سیستم نجومی کنونی نگاه کنم و بگویم نه ، این اشتباه است.” لویسون می گوید. “این داستان آسان نیست و ما دوباره شروع می کنیم.”


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم